همه غصه داریم، همه قصه داریم... چه میکنیم اگر مقصر نیابیم. ناگواری ها پر شده در زنده مانیمان، پشت به خود میکنیم و زندگانیمان. یکی دو روز پیش کمدی الهی دانته را میخواندم که کتاب اول درباره دوزخ است، دوم برزخ و سوم بهشت. چند صفحه بیشتر نخواندم، سه سرود، و نمیدانم چرا فکر کردم در این روزگار در دوزخی هستم و کاش می مردم...

در قانون ما بی قانون باش

به ظاهر از یک خون نیستیم

تو بیا با ما هم خون باش

این ترازو میزان نیست که نیست

تو را به خدا بیا و موزون باش

ما گفتیم تا از من در آییم

در قانون ما بی قانون باش.